گواهی ترجمه (certificate of translation) بیانیه امضاشده‌ای است که به ترجمه پیوست می‌شود و مترجم در آن درستی ترجمه را تضمین می‌کند. ممکن است آن را با نام‌های «گواهی صحت ترجمه» (certification of translation accuracy)، «بیانیه گواهی ترجمه» (translation certification statement) یا «گواهی مترجم» (translator's certificate) هم ببینید. USCIS فرمی برای آن منتشر نمی‌کند، پس عبارت‌بندی آن با مترجم است، به شرط آنکه همان چیزی را بگوید که مقرره الزام می‌کند.
گواهی باید چه بگوید
“هر سند حاوی زبان خارجی که به USCIS ارائه می‌شود باید همراه با یک ترجمه کامل انگلیسی باشد که مترجم آن را به‌عنوان کامل و دقیق گواهی کرده است، و همراه با گواهی مترجم مبنی بر اینکه برای ترجمه از زبان خارجی به انگلیسی صلاحیت دارد.”
یعنی دو اظهار: اینکه ترجمه کامل و دقیق است، و اینکه مترجم برای ترجمه از آن زبان به انگلیسی صلاحیت دارد. گواهی‌ای که فقط یکی از این دو را بیان کند، این قاعده را برآورده نمی‌کند، هر قدر هم ترجمه خوب باشد. قالب زیر هر دو را در یک جمله بیان می‌کند.
قالب
چگونه آن را پر کنید
- نام مترجم. کسی که ترجمه را انجام داده است، به همان شکلی که امضا می‌کند. این شخص نباید خود شما، کسی که برایش دادخواست داده‌اید، یا خویشاوندی باشد که در پرونده نفعی دارد.
- زبان سند اصلی. زبانی را که سند به آن نوشته شده است نام ببرید، مثلاً اسپانیایی یا اردو. اگر سند به دو زبان است، هر دو را نام ببرید.
- سند. بگویید چه سندی است، متعلق به چه کسی است و چه زمانی صادر شده است، تا گواهی با گواهیِ سند دیگری اشتباه گرفته نشود.
- تعداد صفحات. تعداد صفحات ترجمه انگلیسی.
- امضا و تاریخ. مترجم گواهی را امضا و تاریخ‌گذاری می‌کند. گواهی بدون امضا چیزی را گواهی نمی‌کند.
- نشانی و اطلاعات تماس. مقرره آن‌ها را الزامی نمی‌کند، اما به افسر امکان می‌دهند اگر پرسشی داشت با مترجم تماس بگیرد.
گواهی کجا قرار می‌گیرد
یک نسخه از سند به زبان خارجی، ترجمه انگلیسی آن و گواهی امضاشده را با هم ارائه کنید تا افسر بتواند آن‌ها را کنار هم بخواند. نسخه اصل سند را نفرستید، مگر اینکه USCIS آن را درخواست کند.
به تأیید سردفتری نیاز ندارد
USCIS گواهی می‌خواهد، نه تأیید سردفتری. مهر سردفتر ثابت می‌کند چه کسی گواهی را امضا کرده است، نه اینکه ترجمه درست است، پس چیزی به پرونده شما اضافه نمی‌کند. با این حال، برخی دادگاه‌ها، کنسولگری‌های خارجی و دانشگاه‌ها ترجمه تأیید سردفتری‌شده می‌خواهند، پس از مرجعی که ترجمه را دریافت می‌کند بپرسید.
اشتباه‌هایی که ترجمه‌ها را زیر سؤال می‌برند
- گواهی می‌گوید ترجمه دقیق است اما نمی‌گوید مترجم صلاحیت دارد، یا برعکس.
- متقاضی، دادخواست‌دهنده یا یکی از اعضای خانواده آن را امضا کرده است.
- سند را نام نمی‌برد، پس ممکن است به هر ترجمه‌ای در پرونده تعلق داشته باشد.
- امضا یا تاریخ ندارد.
- ترجمه استامپ‌ها، مهرها، یادداشت‌های دست‌نویس یا پشت صفحه را از قلم انداخته است. گواهی می‌گوید ترجمه کامل است، پس باید کامل باشد. هر جا چیزی خوانده نمی‌شود، در ترجمه [illegible] (یعنی «ناخوانا») بنویسید.
- نام‌ها با املایی متفاوت از گذرنامه و فرم‌های USCIS شما نوشته شده‌اند.
استفاده از آن خارج از USCIS
همین گواهی برای بیشتر اداره‌های ایالات متحده که ترجمه گواهی‌شده می‌خواهند کار می‌کند، از جمله دادگاه‌ها، اداره‌های وسایل نقلیه موتوری ایالتی (DMV)، دانشگاه‌ها و ارزیابان اعتبارنامه. برخی الزامات خودشان را هم اضافه می‌کنند، مانند امضای تأیید سردفتری‌شده یا مدرکی از صلاحیت مترجم، پس پیش از ارسال، دستورالعمل‌های آن‌ها را بخوانید.
با Verdacert
هر ترجمه Verdacert همراه با همین گواهی است، از پیش پرشده و امضاشده توسط بازبینی با نام مشخص که هیچ نفعی در پرونده شما ندارد. این گواهی هر دو اظهار را پوشش می‌دهد، سند را مشخص می‌کند و پیوندی دارد که هر کسی می‌تواند با آن، گواهی را راستی‌آزمایی کند. اگر USCIS ترجمه را به دلیل خطای ترجمه رد کند، دوباره ترجمه می‌کنیم یا وجه را بازمی‌گردانیم (شرایط اعمال می‌شود - به سیاست بازپرداخت ما مراجعه کنید).